Ouder worden

Ouder worden gaat vanzelf maar hoe ervaar ik het en wat doet het met mij.

Levensfase

Het leven speelt zich af in fasen. Eerst als baby, dan als kleuter, schoolkind, puber, jongere, werkende, veertiger, vijftiger en dan volgt het pensioen.
De overgang naar een volgende fase gaat meestal gepaard met de nodige stress maar als je de pensioengerechtigde fase binnentreedt kan je van een welverdiende rust gaan genieten.

Ik heb de welverdiende rust niet ervaren.

Als de stress van werken wegvalt is het eerst even uitrusten. Eindelijk tijd om dingen te doen die ik altijd al heb willen doen maar waarvoor geen tijd was, maar er ontstond een soort van leegte om mij heen.  Ik miste de uitdaging van de samenleving, de stress van interactie met mensen om mij heen, en ben opzoek gegaan naar een andere invulling van mijn tijd. Ik wilde nog midden in de samenleving staan, meedoen, gehoord worden, en als het even kan de knoppen van de samenleving aanraken. Dat is aardig gelukt. Er is ruimte in onze samenleving voor vrijwilligerswerk en participatie in maatschappelijke activiteiten die ook zo hun stress met zich meebrengen, maar sta nu voor de volgende faseovergang.

Oude Man

Ik word oud. De samenleving gaat mij zien als ‘Oude Man’. Natuurlijk krijg ik wat gebreken, word langzamer, niet meer zo rap van tong of ter been. Ik kan dit accepteren maar kan de samenleving een ‘Oude Man’ in hun midden accepteren?
Natuurlijk kan de samenleving mij accepteren maar als je de dynamiek van de samenleving niet meer zo goed kan volgen ziet men je niet meer voor vol aan. Je doet mee voor spek en bonen.
Men is aardig en lief voor je, wordt vertroeteld maar langzamerhand verlies je de regie over je eigen leven. Je mag niet meer aan de knoppen van de samenleving zitten. Het word stiller om mij heen en ik vraag mij soms af, wat doe ik hier nog.
Hoe belangrijk ben ik nog voor de samenleving, wat is mijn inbreng? Als consument van zorg ben ik nog van belang voor de samenleving. Inbreng heb ik gegeven in de periode van mijn werkzame leven en nu hoef ik niets meer in te brengen of juister gezegd, ik heb niets meer in te brengen.

Wat doe ik hier nog?

Zoeken naar een antwoord op deze vraag is een riskante onderneming die mijn levensvreugde kan benadelen. Het kan mij eenzaam en depressief doen gaan voelen, maar wat kan ik dan?

De vraag uit mijn hoofd zetten?

Doen alsof de vraag niet bestaat en het probleem bij de samenleving neerleggen die mij niet meer laat meedoen. Is het de schuld van de samenleving dat ze te snel gaat, geen tijd meer heeft om naar mij te luisteren naar wat ik in te brengen heb, mij voorbij rent en achterlaat met verlangens naar meedoen, naar vroeger, naar een andere wereld waarin ik in het midden stond.

Ik kan de vraag vóór blijven.

Mij inspannen om fit te blijven, ontkennen dat ik niet meer zo rap ter been ben, mij trainen om net zo snel te gaan als de samenleving, alles over de digitale samenleving weten, voorop lopen in maatschappelijke ontwikkelingen, ik ben geen ‘Oude Man’ !

Ik kan de vraag filosofisch benaderen.

Is dit wel een vraag die een antwoord nodig heeft? Was de vraag niet eerder aanwezig toen ik 20 of 40 jaar was? Is er een levensdoel nodig om levensvreugde te ervaren?

Ik kan de vraag overslaan.

Mij concentreren op mijn levensvreugde. De situatie onderkennen en accepteren zoals zij is. Ontdekken hoe ik daar het beste mee kan omgaan zodat ik mij niet eenzaam of depressief ga voelen en van het leven blijf houden. Ik heb daar echter geen formule of handleiding voor.

Praten met anderen

Ik wil er wel graag over praten met anderen die in dit grensgebied van ouder worden en oud voelen vertoeven. Hoe gaat U er mee om en wat doet U om levensvreugde te behouden en niet te vervallen in eenzaamheid en depressie.

Uitnodiging

Daarom nodig ik u uit om deel te nemen aan een gespreksgroep ouder worden. Luisteren naar elkaar over de valkuilen die we ontmoeten maar vooral ook hoe we elkaar kunnen inspireren om valkuilen te ontwijken of er uit kunnen klauteren om van het leven te genieten.

Met vriendelijke groet,
Jan Sinteur.

Stuur een e-mail naar   ouderworden@acyon.com  of bel 06 46519147 dan zetten we met elkaar een gespreksgroep op.